فریادم

به جایی  نرسید

می خواهم سکوت کنم

شاید به سرانجام برسد

احساسم ...

هر چقدر من

 بی  قرارتر 

 بی  تاب تر

تو دورتر

 ارام تر

...

دم می کشد نیازم

با گرمای عشق

کفاره ی اغوشهای سرد  را

چگونه می پردازند

 ..........

قلم را برداشته ای

قرمزها را زرد میکشی

سبزها را خاکستری

و سپیدها را سیاه

به چه می اندیشی ...

اولین صبح زمستان شد

یکی امد با نقابی بر چهره اش

برایم شعر اورده بود

می گفت اهل همین حوالی است

شعرش چقدر عجیب بود

مثل زندگی ام

پس چرا خودش غریب نبود

............

اخرین شب پاییز بود

چشمانم را بستم

کتاب حافظ را گشودم

نسیم شمال امد

چقدر گرمم شد

زنی اواز می خواند:

مراقب گلدون اطلسی باش

یه  وقتاهم منتظر کسی باش

...

همه دست می زدند می خندیدند

 من هم با لباسی قرمز

دست می زدم می خندیدم

 پس چرا شاد نبودم

............

کاش دلم را می  باختم

به افتاب  دلچسب  پاییزی

ان وقت در  شب  یلدا

فال حافظ می گرفتم

و در  فر اغ اغوش  ارامش

تا صبح  زمستان

چه اشکها که  نمی ریختم...

نگاه کن 

کلمه به کلمه

در کلامت

سطر به سطر

در اشعارت

عبادت می کنی

شکایت می کنی

...

خاطره ی  او

سجاده ای  می شود

برای سجده ات

قلب او

 بهانه ای می شود

برای قبله ات

...

نگاه کن

کوهی از احساس تو

سایه ای  است

کمرنگ

در خیال او  ...

وقتی به ناچار

 حد اقلی باشم

در حد اکثر احساس تو

انوقت حال ستار ه ای را دارم

خاموش

 در میان کهکشانی

از ستار ه های

درخشان ...

با دستانی بسته

می توان دست داد

با چشمانی گریان

می توان چشمک زد

با پاهایی خسته

می توان ایستاد

با دلی شکسته

می توان دل داد

ان هم بی کلک ...

دلم  یک دنیا می خواهد

سرشار از سادگی و  راستی

پر از عشق و دوستی

 یک عالمه ادم  بدون ماسک

که خنده هایشان خنده باشد

اشک هایشان اشک

و عشقشان  عشق ...

چه لحظه ی   با شکوهی  است

گم شدن  در  عالم عشق تو

سالهاست که  چشمانم  را بسته ام

سالهاست که تو پنهان شده ای

برای  یافتنت کدام  گوشه  را بجویم

وقتی تو   در  کنج قلبم جا گرفته ای ...

امشب  با  سرانگشتان بی تابم

بر  بوم سپید  خیالم

بارها تصویرماهت  را می کشم

ان هم   نیم رخ

و   هر  بار تکرار  میکنم

تو با من کامل می شوی  یا من  با تو ...

انقدر پلک هایم  را می بندم

تا خوب گم شوم  در سیاهی چشمانم

انقدر  در  دلم تا صد می شمارم

تا خوب پیدا شوم در برق چشمانت

فقط کافی است چشمک بزنی

ان وقت تمام شبهایم ستاره باران می شود ...

اغوش خالی ا م  پر می کشد

برای گم شدن در اسمان خیالت

لبهای تشنه ام  دلش را  خوش می کند

 به سراب خوش طعم بوسه هایت

...

خدایا خیالاتم را از من مگیر

که بی خیال عشق

همچون پرنده ای  بی بال و پرم

...

هوای عشقت

نفس  را  در  سینه ام  حبس میکند

خیال  با تو  بودن

 خوابهایم را رویایی  می کند

چه  بگویم

به  این  دل  بی تابم

که دیگر   تاب  دوریت  را  ندارد ...

اگر  می خواهی که    بمانم

سکوتم  را نشکن

اگر  می خواهی  که  گم شوم

سوال پیچم کن

اگر می خواهی که   پیدا شوم

فقط مرا  دراغوش  بگیر و

چیزی نگو ...

You can never                        

stop loving someone                   

u just learn                                     

to live without them                                               

I love you because I need you

Mature love says

I need you because I love you

ماهی  عاشق دریا

دریا عاشق ماه

ماه عاشق خورشید

خورشید عاشق صحرا

صحرا  عاشق جنگل

جنگل عاشق باران

باران عاشق مه

مه عاشق برف

برف عاشق کوه

کوه عاشق دشت

دشت عاشق چمن

چمن عاشق شبنم

شبنم عاشق شب

شب عاشق ستاره

ستاره عاشق تو

تو عاشق من

 من عاشق  "عشق "...