خاکسترها ی سرد

آتشی خاموش در  دل دارند

بغضهای  پنهان

...

گم شد

ابادی دل

میان خرابه های احساس

...

پیاپی به  غم ها می کوبند

امواج  شادی

دریا کنار

...

اشک ستاره ها

خورشید می شود

آسمان ابری

...

همه جفت ها

زوج نیستند

افراد

...

دل را باید  تکاند

بنفشه های وحشی

...

 تلخی روزگار می درد

شور  زندگی را  بی امان

گرگ و میش

...

ستاره در تمنای ماه

ماه مهتاب را نمی بیند

تشعشع خورشید

...

سپندارمذگان

 از تاریخ رد شد 

زمین در انتظار عشق

...

احساس گریم شده

عکس زیبایی است

ماسک

...

مست می کند

عطر نفسهایش

 مردان مرده را

...

نمی فهمند همدیگر را

 غروب زمستان

 طلوع بهار

...

تب نکرده

برایش می میرد

رژ گونه سرخ

...

 اشک می ریزد

قطره قطره بر گلهای کاغذی

آسمان آبی

...

سکوت ساحل

 بغض صدفهای شکسته

خشنودی مرغان دریا

...

گم شدن احساس

در انبوه افکار

مترسک های پوشالی

...

ذهن درگیر

یک دنیا کنکاش

تا مرز بی خود شدن

...

فریادم

به جایی  نرسید

می خواهم سکوت کنم

شاید به سرانجام برسد

احساسم ...

هر چقدر من

 بی  قرارتر 

 بی  تاب تر

تو دورتر

 ارام تر

...

دم می کشد نیازم

با گرمای عشق

کفاره ی اغوشهای سرد  را

چگونه می پردازند

 ..........